Untitled Document
 
 
 
 
 
   
 
    หน้าแรก  >  EDITOR'S TALK   >  Editor Talk

   

ครอบครัวของดิฉันเคยเลี้ยงหมาสองตัวเป็นพี่น้องครอกเดียวกัน ชื่อปุย กับ ฝ้าย เป็นตัวผู้ทั้งคู่ เมื่อเริ่มโตพอจะกัดกันได้ ก็เปลี่ยนสถานะจากพี่น้องมาเป็นศัตรูคู่อาฆาต เผลอเมื่อไหร่เป็นต้องฟาดเขี้ยวใส่กันไม่มียั้ง 

 เวลาหมาในบ้านกัดกัน พ่อของดิฉันบอกว่า ต้องปล่อยให้มันฟัดกันไปจนกว่าจะรู้แพ้รู้ชนะ ไม่เช่นนั้นมันจะไม่ยอมเลิกทะเลาะกัน โดยไม่ต้องเสียเวลาเจรจาให้มันรู้ผิดชอบชั่วดี หรือหาเหตุผลว่าใครถูกใครผิด ด้วยความที่มันเป็นหมา หากเราถือหลักอุเบกขา และปล่อยให้หมามันจัดการปัญหาความขัดแย้งไปตามประสาหมา เรื่องก็คงจบ

แต่บังเอิญจริงๆ ที่เจ้าของหมานั้นเป็นคน และดันเป็นคนชนิดที่ทนเห็นความรุนแรงเกิดขึ้นต่อต่อตาหน้าไม่ได้ แม้จะเข้าใจหลักการแบบหมาๆ ดีแค่ไหน พ่อแม่ของดิฉันก็ไม่สามารถทนเห็นหมาที่ตัวเองรักกัดกันจนเจ็บหรือตาย เบื้องต้นก็แก้ปัญหาด้วยการแบ่งอาณาเขตของพวกมันไม่ให้ล้ำเส้นกัน ช่วยได้บ้าง แต่ก็ยังมีทีเผลอแวบมาฟัดกันเป็นครั้งคราว เจ้าของต้องกระโดดเข้าไปห้ามทัพ ได้แผลเหวอะหวะมากี่ทีก็ไม่เข็ด 
ในที่สุด พ่อกับแม่ก็ต้องยอมจำนนต่อธรรมชาติของหมา ที่ไม่ว่าจะสอนยังไง มันก็ต้องใช้กำลังและความรุนแรงตัดสินสถานการณ์อยู่ดี จึงตัดใจส่งหมาฝ้ายขึ้นเครื่องบินมาอยู่กับดิฉันที่กรุงเทพฯ
หลังจากที่แยกกันอยู่ได้เกือบสิบปี หมาหนุ่มเลือดร้อนกลายเป็นหมาแก่ ฟันฟางเขี้ยวเล็บหัก กำลังวังชาถดถอยเข้าสู่ปัจฉิมวัยแห่งหมา พ่อแม่ของดิฉันก็ตัดสินใจรับหมาฝ้ายกลับเข้าไปอยู่ร่วมชายคากับหมาปุยอีกครั้ง เพื่อให้พวกมันได้มีความสุข อยู่ใกล้ชิดเจ้าของที่รักในชีวิตบั้นปลาย ลงทุนทำรั้วเหล็กแข็งแรงกั้นเขตระหว่างสองอาณาจักรให้อย่างสวยงาม ทั้งที่ในใจก็แอบลุ้นว่า หมาปุยกับหมาฝ้ายน่าจะเลิกโกรธกันเสียที เพราะต่างก็แก่ๆ กันแล้วทั้งคู่
แต่ปรากฏว่า ทิฐิของหมานั้นยิ่งใหญ่ยาวนานกว่าชีวิต
ไม่น่าเชื่อ หมาแก่สองตัวที่ร่างกายอ่อนล้าแทบไม่มีแรงเดิน ยังคงรักษาพลังแห่งความโกรธเอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่น จนวินาทีสุดท้ายของชีวิตหมาฝ้าย มันไม่เคยญาติดีกับหมาปุย
สงครามชีวิตระหว่างหมากับหมา จึงมีเพียงกาลเวลาเป็นผู้ชนะ
เจ้าปุยในวันนี้ แก่หง่อม จนลุกเองไม่ไหวแล้ว ตาฟาง เข้าใจว่าหูก็คงจะหนวกด้วย ยังคงเดินโงนเงนไปฉี่รดเสารั้วที่กั้นเขตแดนเป็นกิจวัตร มันจะรู้หรือเปล่าว่าเจ้าฝ้ายคู่ปรับเก่าตายไปนานแล้ว และถูกฝังอยู่ ณ มุมหนึ่งในสนามหญ้า ซึ่งมีรั้วเหล็กตั้งโดดเด่นเป็นอนุสาวรีย์แห่งความร้าวฉาน
 ซึ่งอีกไม่นาน ก็คงมีร่างสีขาวขนฟูของมันถูกฝังลงเคียงข้างกัน
สันติภาพ
เมื่อปราศจากลมหายใจ...ก็ไร้ความหมาย


วรรณศิริ ศรีวราธนบูลย์
บรรณาธิการบริหาร
editor@hiclasssociety.com

http://www.facebook.com/people/Wannasiri-Srivarathanabul/1319023878


Share
 
 
นิตยสาร GreenscapeAsia และเว็บไซต์ www.Greenscapeasia.com เป็นสื่อน้องใหม่ในเครือ HI-CLASS นำเสนอเรื่องราวด้านการท่องเที่ยว ไลฟ์สไตล์ ในแนวคิด ECO Living ในรูปแบบสองภาษา ไทย-อังกฤษ วางแผงฉบับแรกในเดือนธันวามคม 2554 และบริการผู้อ่านประจำสายการบิน โอเรียนท์ไทย - ติดต่อโฆษณาในนิตยสารและเว็บไซต์ ได้ที่ คุณรมมี่ : 02-7426438-9 หรือ 089-1132305
 
 
 
 
 
 
 
hi-class , magazine , high society , hiso , executive , politician , thailand , artist , leader , celebrity
 
hi-class , magazine , high society , hiso , executive , politician , thailand , artist , leader , celebrity
 
 
 
 

 

 

Untitled Document
เชิญทำข่าว / ฝากข่าวลงใน HI-CLASS SOCIETY ติดต่อ
บรรณาธิการบริหาร นิตยสาร HI-CLASS
32 สุขุมวิท 85 แขวงบางจาก เขตพระโขนง กรุงเทพฯ 10260 โทร 02-7426439 โทรสาร 02-3311618 อีเมล์ : editor@hiclassmagazine.com
Copyright 2004 www.hiclasssociety.com All Rights Reserved