ทุกขอริยสัจ

Img1106000790

ทุกขอริยสัจ เป็นทุกข์ของชีวิตที่เป็นจริงของทุกรูปนาม ไม่มีผู้ใดหนีพ้น เป็นทุกข์โดยธรรมคือธรรมชาติ จึงจริงแท้แน่นอนอยู่ตลอดกาลนาน จึงได้ชื่อว่าทุกขอริยสัจที่เมื่อเกิดขึ้นและเป็นไปย่อมยังให้เกิดทุกขเวทนาเป็นผลตามมา อันเป็นทุกข์โดยธรรมหรือธรรมชาติเช่นกัน สิ่งต่างๆเหล่านี้คือทุกขอริยสัจและทุกขเวทนาแม้เป็นความทุกข์อย่างหนึ่งที่หลีกหนีไม่พ้นก็จริงอยู่ แต่ขาดเสียซึ่งความเร่าร้อนเผาลนกระวนกระวายดังทุกข์อุปาทาน คือเหล่าความทุกข์ดังกล่าวที่ประกอบด้วยอุปาทาน ที่ยังให้เกิดความทุกข์อีกชนิดหนึ่งที่มีความเร่าร้อนเผาลนดังไฟนรก ทุกข์อุปาทานหรืออุปาทานทุกข์นี้นี่เอง ที่สามารถดับได้ด้วยธรรมโอสถของพระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ญาติโยมทั้งหลายโปรดรักษากายสำรวมใจให้บริสุทธิ์ โดยเริ่มจากการละชั่ว ทำดี ทำใจให้บริสุทธิ์ นั่นคือหลักปฏิบัติง่ายๆหรือที่เรียกว่าเบญจธรรมประจำตัวนั่นเอง โดยเมตตาคือบุคคลใดที่มีเมตตาย่อมไม่ฆ่า หรือเบียดเบียนสัตว์ด้วยรู้ดีว่าทุกชีวิตย่อมมีความรักตัวและกลัวตายเช่นเดียวกับเรา ทำให้ไม่ผิดศีลในข้อปาณาติบาต ประการต่อมาสัมมาอาชีพ คือประกอบอาชีพที่สุจริต มีรายได้ รู้จักใช้จ่าย และที่สำคัญรู้จักคำว่าพอดีและมีหิริโอตตัปปะคือ ความละอาย และเกรงกลัวต่อผลของบาป จึงทำให้ไม่ผิดศีลข้ออทินนาทาน ความสำรวมอินทรีย์ คือระมัดระวัง ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ ทำให้ความใคร่ในกามคุณ คือการติดใน รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ลดน้อยลง เมื่อความสำรวมเกิดขึ้นการล่วงเกินผู้อื่นก็ไม่มี นอกจากนี้แล้วควรเข้าถึงสัจจะนั่นคือการพูดความจริงเป็นสิ่งที่ทำให้ไม่เกิดการมุสาวาท ประการสุดท้ายคือสติ การรู้สึกตัว ซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายกุศล ทำให้ชีวิตไม่ประมาท เพราะรู้ว่าอะไรดี อะไรชั่ว ทำให้ไม่เกลือกกลั้วกับสิ่งที่จะทำให้ชีวิตตกต่ำ

ขอขอบคุณเทศนาธรรมจากพระชวลิต ฉันทสีโล

Related contents:

You may also like...