วิวัฒน์ รุ่งวัฒนภักดิ์

Relax while cooking

สาวๆมักบอกว่าช่วงเวลาที่บอกตัวตนของผู้ชายนั้นส่วนหนึ่งก็คือการเข้าครัวจับตะหลิว หั่นผัก ทำกับข้าว เขาจะสำแดงเสน่ห์ความละเอียดอ่อนที่อยู่เบื้องหลังความแข็งแกร่งที่ฉาบทาอยู่ภายนอก แต่ด้วยวิถีชีวิตที่เปลี่ยนไปการที่ผู้ชายหรือแม้แต่ผู้หญิงวัยทำงานจะเข้าครัวปรุงอาหารมื้อใหญ่สักมื้อต้อนรับวันทำงานอันแสนวุ่นวายนั้นเป็นเรื่องยาก หรือแม้แต่ในวันหยุดสุดสัปดาห์การได้พักผ่อนกับกิจกรรมต่างๆ น่าจะตอบสนองความเหน็ดเหนื่อยที่สั่งสมมาตลอดทั้งสัปดาห์ลงไปได้ จึงไม่น่าแปลกที่ตามภัตตาคาร ร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้าจะคลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่ฝากความหวังให้ที่เหล่านั้นเป็นที่พึ่งยามท้องหิวในวันหยุด

“รุ่นผมตอนเด็กๆ ส่วนใหญ่ต้องหัดทำกับข้าว จนช่วงอายุ 20-30 ชีวิตจะไม่ค่อยมีโอกาสได้ทำครัว แต่ผมบอกได้เลยว่าต่อไปในอนาคตการทำครัวจะมีมากขึ้น และเนื่องจากคนรุ่นใหม่ทำครัวไม่ค่อยเป็นแต่ว่าจะต้องมีชีวิตอยู่บ้านเพื่อทำครัว เช่น อาหารกึ่งสำเร็จรูปที่ขายในซุปเปอร์มาร์เก็ตให้ไปเพิ่มความสามารถอีกนิดๆ หน่อยๆ เพื่อให้คุณปรุงด้วยตัวเอง สดในลักษณะที่ปรุงเสร็จใหม่ เดี๋ยวนี้จะทำสุกี้แทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย ไปซุปเปอร์มาร์เก็ตมาแต่เนื้อเขาสไลด์ให้เสร็จสรรพ ไม่ต้องรู้ว่าหั่นเนื้ออย่างไรไม่ให้เหนียว แค่จัดใส่จาน ลงหม้อ น้ำจิ้มก็มีให้พร้อมเป็นความสุขที่สามารถนำมาใช้กับชีวิตสมัยใหม่และเพิ่มชีวิตครอบครัวที่ดีขึ้นหลังจากทำงาน”

วิวัฒน์ รุ่งวัฒนภักดิ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท แอคเมนอินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ชายผู้ที่มิได้ทำธุรกิจเกี่ยวกับเครื่องครัวนำเข้าเพียงอย่างเดียวหากแต่เป็นพ่อครัวเจ้าประจำของสมาชิกในบ้าน จากวิถีชีวิตในวัยเด็กที่ต้องดูแลตัวเองและคนรอบข้างฝีมือในการปรุงอาหารและการเรียนรู้ที่สั่งสมมานั้นจึงติดตัวมาเป็นเสน่ห์ปลายจวักเป็นที่พึ่งให้กับทุกคนในบ้านได้ลาภปากกันอยู่ร่ำไป

“ความสุขของคนทำอาหารคืออยากให้คนอื่นกินมากกว่าตัวเองอยากจะกิน ฉะนั้นสังเกตดูดีๆ คนทำอาหารเหนื่อยแทบตายแต่ตัวเองไม่ได้กินไม่เป็นไรหรอก ถ้าคนแย่งกันกินเมื่อไหร่นั่นแหละจะมีความสุข”

“ผมถนัดอาหารตะวันออกแต่หนักไปทางจีนมากกว่า เพราะถ้าอาหารไทยจะเป็นฝีมือแม่บ้าน โดยเมนูที่ชอบทำที่สุดก็คือเนื้อผัดน้ำมันหอยทำอย่างไรให้เนื้อกินแล้วนุ่มอร่อยมันไม่ใช่เรื่องยาก เลือกเนื้อสันมาสไลด์ เหยาะซีอิ๊วเพื่อไม่ให้เหม็นคาว จะให้นุ่มก็ใส่เบ็กกิ้งโซดาลงไปหมักเล็กน้อยก็ใช้ได้ และถ้าจะเพิ่มฝีมือก็เพิ่มแป้งสักนิด เหล้าจีนสักหน่อย ซึ่งจริงๆ พวกนี้ไม่ต้องใส่ก็ได้ขอแค่สองอย่างแรกก็พอ และคนทำอาการมักจะชอบจ่ายตลาดเป็นความสุขที่ครบสูตร เหมือนคนชอบแต่งรถก็ใช่ว่าจะไปซื้อรถแต่งแต่จะค่อยๆ แก้นู่นเปลี่ยนนี่ไปเรื่อย”

“การทานอาหารมันก็เป็นศิลปะนะครับ การทำเนื้อให้กินได้ต้องทำให้สุกถ้าอยากให้อร่อยก็เพิ่มเครื่องปรุง เหมือนการเขียนรูปแต่การทำอาหารก็มีทริคในการตัดเนื้อตามขวางเพื่อไม่ให้เหนียว การเหยาะซีอิ๊วเพื่อลดกลิ่นคาว นี่คือพื้นฐานเพราะความหวานของเนื้อมีอยู่แล้วโดยความเค็มก็ไปดึงความหวานออกมาอีก โดยจะเพิ่มมากกว่านั้นก็ตามแต่ผู้ปรุง แค่เข้าใจพื้นฐานของการปรุงก็ทำให้คนทานชื่นชอบจากความใส่ใจการปรุง”

“การทำอาหารก็เหมือนกับการจะไปเที่ยววัยหยุดที่ไหนสวยที่ไหนสนุกมันไม่สำคัญเท่ากับว่าคุณจะไปกับใคร อาหารก็เหมือนกันถ้าคุณไปซื้อภัตตาคารมาแล้วทานกับคนที่คุณไม่อยากกินด้วย กับการซื้อจากร้านธรรมดาและพอกินได้แต่ทานกับคนที่คุณกินด้วยแล้วมีความสุข จึงมีคำพูดที่ว่ารสชาติอาหารไม่ใช่สิ่งที่สำคัญ การได้ Join together กับคนที่เราต้องการเป็นรสชาติที่อร่อยกว่า”

ในวัย 60 เขาคาดการณ์ว่าอนาคตผู้ชายจะลงครัวกับมากขึ้น เป็นทั้งการผ่อนคลาย เป็นศิลปะ และเป็นไลฟ์สไตล์สมัยใหม่ของคนในปัจจุบันกับอนาคตการใช้ชีวิตในบ้านจะมีมากขึ้นจากปัจจัยภาพนอกซึ่งสำคัญมาก

“ผมทำแบบนี้มาตลอดจนไม่ต้องไปตีกอล์ฟ อายุ 60 ไม่มีโรคประจำตัวเลยแม้แต่โรคเดียว อาจจะกำลังจะมีก็ได้แต่อย่างน้อยที่สุดยังไม่มีโรคประจำตัว ถ้าเราทำสิ่งที่เราชอบมันก็เหมือนกับที่ฝรั่งบอกว่า Relax while you work หรือ Work while you relax คุณจะสนุกในการทำงานที่ชอบและสนุกในการทำอาหารตลอดเวลา”

Related contents:

You may also like...