ปพนธ์ รัตนชัยกานนท์

แม่แบบชีวิตสู่ความสำเร็จ

ภาษิตจีนบทหนึ่งกล่าวว่า “ บุพการีคือต้นแบบที่ดีที่สุด ” น่าจะตรงกับความเป็นจริงในชีวิตของ ปพนธ์ รัตนชัยกานนท์ Assistance to President และ CEO บ.ทรู คอร์เปอร์เรชั่น จำกัด (มหาชน) ที่แม้ครอบครัวจะไม่ได้กำหนดกฎเกณฑ์อะไรไว้กับชีวิตของเขา แต่การทำให้เห็นเป็นตัวอย่างอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันก็ถือเป็นการอบรมสั่งสอนที่ดีที่สุด

“ บ้านผมแต่ก่อนเป็นโรงพิมพ์ ผมโตมากับหนังสือ โตมากับ packaging คลุกคลีมากับวงการโฆษณา การทำ creativity โตมาในแบบที่เห็นแม่ผมทำงานหนักมาก เพราะว่าแกเลี้ยงเรามา และพยายามจะให้เราไปเห็นอะไรมากๆ ไม่ได้บอกเจาะจงว่าต้องทำงานแทนแม่ ปกติครอบครัวคนจีนก็ต้องบอกว่า ผมเป็นลูกชายคนโต ต้องกลับมาทำงานให้ที่บ้าน แต่แม่ผมไม่ได้สอน ตั้งแต่เด็กๆ เลย จำได้ว่าอายุประมาณ 10 ขวบ แกก็เริ่มบอกให้เดินทาง ส่งไปฮ่องกงบ้าง ส่งไปทุกที่ เอาไปฝากใครไว้ ให้ไปเองด้วยนะครับ พยายามจะให้เห็นอะไรเยอะๆ พยายามจะไม่ให้อยู่กับที่ ”

ค่านิยมแบบครอบครัวจีนทั่วไปไม่ได้ครอบงำวิธีคิดของครอบครัวรัตนชัยกานนท์ ทำให้ผู้หญิงที่มีบทบาทที่สุดในชีวิตของปพนธ์ เลี้ยงเขามาแบบสมัยใหม่ และเปิดโอกาสให้เขาสัมผัสโลกกว้างอย่างอิสระ

“ พอจบมัธยมต้นแทนที่จะต่อมัธยมปลาย เราก็ตัดสินใจเข้าเรียน commerce เพราะรู้ว่าต่อไปเราต้องทำธุรกิจ แล้วไปต่อมหาวิทยาลัยที่เกี่ยวกับธุรกิจโดยเฉพาะ ก็ไปเอแบค( ABAC) เรียนค่อนข้างเร็ว จนจบ แม่ผมก็บอกว่าต้องไปเรียนต่อ บอกเลยว่าต้องไปต่อปริญญาโท ผมก็บอกได้ แล้วก็ไปเลย ”

การให้โอกาสคือการให้ที่ประเสริฐที่สุด ดังนั้นโอกาสที่แม่หยิบยื่นให้เขาไปใช้ชีวิตในต่างแดนจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ส่งผลให้เขาได้พบผู้คนหลากหลาย และเรียนรู้ที่จะนำสิ่งที่ได้พบเจอมาประยุกต์ใช้กับชีวิตของเขาเอง เปรียบเสมือนกระจกที่จะสะท้อนภาพสิ่งที่อยู่ใกล้เสมอ

“ การที่เราคิดได้เพราะแม่เราให้โอกาสไปเจอคนเยอะๆ แล้วในที่สุดก็มีโอกาสที่จะไปเจอคนที่เก่งมากๆของระดับแนวหน้า เยอะแยะเลยไม่ใช่คน สองคน เขาก็สอนเราเหมือนลูก บอกเราแม้กระทั่งวิธีคิด ”

ต้องขอบคุณแม่ผมอย่างเดียวเลย คือว่าถ้าไม่ให้ไปก็คงไม่มีปัญญา สุดท้ายก็กลับมาคิดว่าคนที่ทำงานหนักที่สุดมักจะเป็นแม่เรา เพราะเขาเองเป็นคนสอนให้เราไปดูโน่นดูนี่ แล้วก็วันนี้ผมก็ไม่ได้ทำงานให้ คุณพ่อ คุณแม่ กลับได้ทำงานในสิ่งที่ผมรักจริงๆ เพราะว่าผมเลือกแล้วที่จะทำงานในสิ่งที่ผมถนัดและผมรักที่จะทำ แล้วก็ทุกวันนี้แม่ผมเขาก็มีความสุข อันนี้ผมว่าดีกว่าที่ต้องมาทำในสิ่งที่ผมอึดอัด ”

คนโปรดที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของของปพนธ์ แม้จะมีมากมาย ทว่าคนที่สำคัญที่สุดก็คือ แม่ ที่นอกจากจะมอบชีวิตให้เขาแล้วยังมอบโอกาสให้อีกด้วย แต่เหนือสิ่งอื่นใด ความสามารถก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่พาเขาไปจนถึงฝั่งฝัน

“ สำคัญมาก ผมบอกเลย ถ้าเราไม่มีความสามารถถึงใครหยิบโอกาสให้เราก็โตไม่ได้อยู่ดี ” ปพนธ์กล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

Related contents:

You may also like...