ระฆังใจ ธรรมะสอนใจในวันพระ

ระฆังใจ ธรรมะสอนใจในวันพระ
“เสียงแม่กับเสียงพ่อ”
เสียงอะไรจะไพเราะเท่าเสียงพ่อแม่ไม่มีแล้ว เสียงแม่เสียงพ่อเหมือนเสียงระฆังที่สอนเรามา เสียงอะไรเล่าจะเสียงดังเท่าระฆังเสียงแม่ที่สอนลูกให้รักดี ให้มีปัญญา มีวิชาความรู้

หลังจากที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงมีพระโอรสที่นามว่าราหุล ซึ่งแปลว่า “บ่วง หรือ ห่วงผูกคอ” ลูกทุกคนคือห่วง แบ่งเป็นสามห่วง ห่วงแรกคือห่วงผูกคอ พ่อแม่จะรับประทานอะไรก็ห่วงลูก พ่อแม่ถึงจะหิวอย่างไร หากว่าลูกอยากรับประทานก็ให้ลูกก่อน ไม่เช่นนั้นแล้วมันจะติดอยู่ที่คอ ห่วงที่สองคือห่วงผูกแขน คือสามีภรรยา เกรงว่าลูกจะได้คนไม่ดี ไม่มีหลักฐานมาเป็นคู่ครองทำให้ชีวิตลำบาก พากันลำบาก ห่วงที่สามคือห่วงผูกขา นั่นคือทรัพย์สมบัติ เหนือสิ่งอื่นใดคือสิ่งที่เรียกว่าหน้าที่ เมื่อเกิดเป็นมนุษย์แบ่งได้เป็นทางโลกและทางธรรม แต่ไม่สามารถแยกจากกันได้ หน้าที่ในทางโลกคือรับผิดชอบหน้าที่การงาน จะดำรงชีวิตได้ด้วยหน้าที่และการงาน พ่อแม่แสดงความรับผิดชอบให้เราได้ประจักษ์แก่ใจอยู่แล้วนั่นคือรักลูก ปลูกฝังให้ลูกตั้งตนในทางวัฒนะ มีปัญญา มีวิชาตั้งตนเป็นคนดี ในทางธรรมลูกต้องรู้ในกตัญญูและกตเวที มีความรับผิดชอบ ด้วยการศึกษาเล่าเรียน มีเหตุผล ว่านอนสอนง่าย แม่ข้าพเจ้าเคยสอนว่า ลูกเหมือนต้นกล้าที่เพาะไว้ เมื่อจะให้กล้านั้นเติบใหญ่ต้องมีระเบียบแบบแผน ก็จะขึ้นเป็นระเบียบสวยงามตามแผนที่วางไว้ ถ้าปลูกอย่างไม่มีระเบียบ นึกจะปลูกก็ปลูก จะเป็นความเกะกะที่หาความสวยงามไม่พบ แล้วจะโทษอะไร คนปลูกหรือต้นไม้

การแสดงกตเวทีต่อบุพการีและผู้มีพระคุณนั้นไม่ยาก สร้างความดีให้มาก อย่าให้พ่อแม่ผิดหวัง

Text : Porsche Kittisak K เรียบเรียงจากเทศนาธรรมหลวงพ่อจรัญ ธิติธัมโม

********************************************************
Image from
http://blogs.prideangel.com/post/2010/07/Does-having-children-really-make-you-happy.aspx
http://www.pixmule.com/happy-family-2010/16/

Related contents:

You may also like...